ثانيه ها گاه جاي خود را به ساعتها مي دهند و من جامانده بر ثانيه اول چشم به گذر ساعتها دوخته ام...
ساعتها به حکم حرکت مشخصه ضربان چرخدنده ها به معيار نشسته اند عمر آدمي را ...
گويا عمر آدمي را بر پذيرش ستيز گذشت زمان اجباريست...
و گذشت زمان بر آرزوها و واقعيات آدمي گرد خاکستر پاشيده است ...
نگاه کن:
ساعت ، اين مجموعه در هم بافته ساخت دست آدمي ، چگونه با کوچکترين رمل خود رمالي ميکند تو را بر صفحه دوازده رقمي اش ...
و تو ای کودک گستاخ شده فرار میکنی...؟
پاسخی به سوالات زیبای رویا جونم که مهربونه و خالق:
شکستها از سرنوشت من است يا از باورهاي من
آدم تا چه اندازه مي تونه از اون چيزي كه در گذشته بوده فاصله بگيره ؟؟؟
پارسا به سايه اش مينگرد و سايه خيره به او
خدا در تنهاييش ما را آفريد و ما در تنهاييمان ...
امروز پارسا خودش را در آینه دید
پارسا در کودکی خواب خدا را میبیند
رویارویی تجدد و روشنفکری با سنت و دین باوری
بازنگری از درون لازمه جنبشی پویا
اولین دیدار پارسا با خدا(من کی هستم؟)
