انسان موجوديست پيچيده بر صفحه آفرينش…
اگر آدمي توان خلقت نميداشت ، تبارک الله احسن الخالقين هيچگاه بر گوش ملائکه طنين افکن نمي شد...
تا چه اندازه بر توان خالق بودن خويش واقفيد و تا چه اندازه در صدد استفاده از اين توان خود برآمده ايد؟
آري ميدانم تو هم گرفتار عادات هستي…
عادت ، آفت آفرينش است…
تقليد و عادت ، آوار خراب شده بر سر آدميست…
پيکره انديشه ات را از درون ، عادات روزمره تفکرت و از بيرون ، تقليد کورکورانه ات به تخريب نشسته است …
بودنِ انسان را ، پويايي و خلاقيت رقم مي زند و نبودنِ انسان را ، يکنواختي و عدم خلاقيت .
پس بکوش تا خالق باشی …
